skip to Main Content
Training
je mag niet klikken | foto | ra van der hoek

training

Natuur in de stad of in de wijde wereld erbuiten. Wat registreer je en wat laat je links liggen? Waar vestig je de aandacht op en wat loop je voorbij? Het is mijn dagelijkse training. Bij een eerste blik klikt alles, lijkt elk detail de moeite waard.

Zoals het telefoonboek van weleer, vol namen en nummers. Tienduizenden nummercombinaties. Bel een willekeurig nummer en iemand neemt op. Heeft een stem. Geeft antwoord. Heeft een verhaal. Maar is dat wel degene die je dringend wilt spreken? Hoe kom je tot de essentie in een wereld vol getallen en namen?

Een onbekend gebied is als een splinternieuw telefoonboek. Ooit een onmisbaar instrument. Met een zware plof viel het in de bus. Met één handgebaar bladerde je het door, als een waaier. De geur van vers papier langs je neus. De telefoonnummers van zowat de hele wereld als een windvlaag over je gezicht. Ouderwetse analoge rijkdom.

Een vertrouwde omgeving spreekt al zonder dat je een nummer hebt gedraaid of ingetoetst. De bomen, de grassen, de vogels, de plassen. De dagelijkse gesprekken lopen vanzelf. Het herkenbare van de herhaling. Het zijn de telefoonnummers die je vroeger uit je hoofd kende.

De verrassing van de dagelijkse wandeling schuilt vooral in de lichtval. De seizoenen die langzaam voorbij schuifelen. De verschillende momenten van de dag. Een naam en een nummer. Een tak en een zonnestraal. We hebben een match. Op dat moment speelt de camera een verbindende rol. Hallo, met wie? Aaah, aangenaam. Het voelt vertrouwd.

Back To Top