Het is heel belangrijk anders te gaan denken en de waarheid der vergankelijkheid te accepteren. -Shunryu Suzuki, uit: Zen-begin. De…
bewoonde wereld
Toen ik een jaar in het opgeruimde Charlottenlund woonde, ten noorden van Kopenhagen, liep ik vaak ‘s avonds als het net donker was langs de villa’s. De cabrio’s stonden aan het eind van de dag weer op de oprijlanen, bewoners waren onzichtbaar binnen. Kinderen werden naar bed gebracht, de avondkranten werden doorgenomen. Maar in de tuinen lagen nog half gevulde kruiwagens in de schemering, met twee kleurige tuinhandschoenen over een handvat heen geslagen. Een vergeten hark leunde tegen een boom. Ergens anders stonden nog kopjes van Royal Copenhagen op een tuintafeltje. Achtergebleven kruimeltjes op een bordje werden door een vogeltje verorberd. Er slingerde nog wat speelgoed rond op de gemaaide grasvelden. Een voetbal, een tennisracket.
Het deed me denken aan wasgoed dat stil te drogen hangt tussen de gevels van een Venetiaans binnenplaatsje, zonder dat er een mens te zien is. Of aan een stil dweiltje, net buiten een raam met gesloten luiken in een klein Frans dorpjes met vervallen huisjes.
Hedendaagse gebruiksvoorwerpen lagen hier als wasgoed en dweiltjes in de tuinen van een villawijk. De volgende morgen als vanzelfsprekend weer paraat om zin te geven aan een nieuwe dag.

