wees niet bang

Een vredig huis halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw. Behalve een vader en een moeder, woont er ook een kind van zes jaar met een speelgoedzwaard. Een fox terriër op wielen trekt vrolijk mee ten strijde.

We gaan in het vredige huis vier jaar terug in de tijd. Het kind is nog maar twee en slaapt in een houten ledikant. Een veilige plek. Het licht van de volle maan valt prachtig het kamertje binnen. Het slapende kleine mensje ligt onder een geblokt wollen dekentje.
Dan komt er ineens met veel bombarie een zwart gevleugeld wezen dat bromt, vanuit de lucht aanfladderen. Op het lakentje, vlak voor de gesloten ogen van de tweejarige neemt het plaats. Het kind wordt wakker, schrikt zich een hoedje

Het beest dat bromt heeft een doordringende blik en brengt een engelstalige boodschap. Het fluistert: pssst,…’fear not’.

We maken een hele sprong in de tijd. Het kind van twee en daarna zes is inmiddels zestig plus. De vader en de moeder zijn niet meer op deze aarde. Het speelgoedzwaard heeft plaatsgemaakt voor een iPad met iPencil. Op advies van een bijzondere bromvlieg ruim een halve eeuw geleden, doet het ouder geworden kind dagelijks ademhalingsoefeningen.

Een klein hondje op vier bewegelijke pootjes scharrelt rond.