boomschimmel | iPhone foto -fragment- | ra van der hoek | 2017

verdwijnpunt

Een moderne versie van Sherlock Holmes. Met een vergrootglas voor m’n camera sluip ik als een detective rond en openen zich een voor een deuren naar steeds andere kamers. Dieper, verder, op zoek naar aanwijzingen. Naar de spiegelzaal achter het zichtbare. Voor mij is het vergrootglasobjectief een gids die me achter de wereld brengt. Via takken met pluisjes, spinsels en spuugsels, sluip ik door de tunnel van mijn DNA en verdwijn. Ik laat me vangen in een kleverig universum van draden. Ik word spin en prooi tegelijk en keer mezelf binnenstebuiten door het buitenste naar binnen te halen via mijn vergrootglas. Het vergrootglas voor mijn cameralens. Herinneringen, dromen, reflecties, een door elkaar gehusselde tijdlijn. Zonder chronologie. Zonder doel. Een eindeloze caleidoscoop waarin groot en klein onbegrijpelijke begrippen worden. Het perspectief in een duizelingwekkende glijbaan. Wat reusachtig leek blijkt onwaarschijnlijk mini. En andersom.

“Those who cannot feel the smallness of the great things in themselves are quick to overlook the greatness of the little things in others.” — Kakuzo Okakura, 19th century in: The Book of Tea

Hippomal | beeld van Tom Claassen | locatie Anningahof, Zwolle | foto Ra van der Hoek | 2017

meer notities...