mysterie

Water, lucht, vogel, vis, maar wat is het? Ik weet het niet. Ik ben onthutst.
De Noordse stormvogel, Fulmarus glacialis is het meest mysterieuze wezen dat ik ooit heb ontmoet. Een onopvallende gedaante met stille gestrekte vleugels, zo vanzelfsprekend, in een universum waar alles moeiteloos samenwerkt.

Havhestur, letterlijk ‘zee paard’, wordt de ijsstormvogel op de Færøer eilanden genoemd. Aan land zie je deze paarden niet. De gevleugelde wezens duiken ineens op. In een niet te bevatten landschap van overal water. Mensenogen vinden er geen grip. Waar zijn ze gebleven? Wat zwemt of vliegt verdwijnt weer in de oneindigheid van de bulderende oceaan.

Dit universum waarmee ik dacht bekend te zijn, kantelt zich zonder aankondiging. Onvergetelijk. Midden op de Noord Atlantische Oceaan.

Veel zuidelijker, aan de Deense kust is het leven behapbaar, de zee kalm. Hier vliegt, hipt en foerageert allerlei leuks. Grote en kleine silhouetten, in de schitteringen van het water, tussen het zeewier, rondom glibberige stenen die bij eb opnieuw hun stralende gezicht laten zien. Het Deense woord voor vogel klinkt licht, wendbaar, luchthartig. Het Deense woord fugl spreek je uit als het engelse fool, maar dan langer. Foool.

het werk is klaar als
de aalscholvers hun kleren
te drogen hangen

haiku